1 Petrus 5 | De wereld, het vlees en de duivel.

Tags

duivel, hoogmoed, nederigheid, ootmoed, vlees, wapenrusting, wereld

Ik kreeg vanavond een mail van een lieve broeder van me, die zei dat hij ‘Bibelstunde’ had gehad in een Duitse gemeente over 1 Petrus 5 vers 8 t/m 11. Hij had tijdens deze Bibelstunde erg mooie gedachten aangereikt gekregen, die hij met me deelde. Wij gaan 1 Petrus 5 ook behandelen, een perfecte aanvulling op de eerste brieven van 1 Petrus. Afgezien van het lijden dat de gemeente zal ondervinden in de eindtijd (zie blog over 1 Petrus 4), moeten gelovigen hun drie grote vijanden het hoofd bieden: de wereld, het vlees, en de duivel. Hierover zal het gaan, lees alsjeblieft eerst 1 Petrus 5 goed door.

In de eerste paar verzen van dit hoofdstuk gaat het over geestelijke leiders. Petrus waarschuwt ze en zegt dat leiders herders zijn, die de schapen moeten leiden en niet voortdrijven! Geestelijk leiders komen in de verleiding om te handelen als de wereld en ‘de baas te spelen’ over Gods kinderen (zie Mattheüs 20: 20-28). Petrus zegt dat onze dienst bereidwillig en nederig moet zijn, zoals vers 2 aangeeft: we moeten graag anderen willen helpen.

Ja, en dan komt er nog een leuke aanvulling, Petrus gaat verder met iets waar we van nature niets van willen weten (vers 5): ‘Jongeren, onderwerp u aan de oudsten. Zijt elkaar onderdanig, zijt met ootmoedigheid gekleed’. Oftewel: in omgang met elkaar moeten we altijd de minste willen zijn. Dit gaat rechtstreeks tegen ons vlees in, toch? Ja, het staat er echt, de statenvertaling zegt heel mooi dat we ‘met nederigheid omgord’ moeten zijn. Deze woorden herinneren ons aan onze Heiland, toen Hij Zich omgordde met een linnen doek en de voeten van Petrus waste. Dit lezen we in Johannes 13,  waarin Hij weer ons grote voorbeeld is. Jezus zegt in vers 15: ‘Want Ik heb u een voorbeeld gegeven, opdat ook gij doet, gelijk Ik u gedaan heb’. Als we onderworpen zijn aan de Heer, zullen we ons ook onderwerpen aan Zijn kinderen. Hoogmoed leidt tot schaamte. God keert Zich tegen hoogmoedigen, zegt  vers 5, maar aan nederigen schenkt Hij Zijn genade.

We lezen door en komen bij vers 8. Hier gaat het over de duivel. De duivel is geen vriend, dat mag duidelijk zijn. De duivel is een tegenstander. Hij wordt vergeleken met een brullende leeuw, niet met een speels schoothondje. Hij verlangt ernaar je te verslinden. Wees op je hoede! Petrus dacht dat hij in staat was om de vijand te verslaan en sloeg dus geen acht op de waarschuwing van de Heer, zie Lukas 22: 31-34. Dit had mislukking en schaamte als resultaat. Wij kunnen door het geloof weerstand bieden aan de satan. Hoe? Draag je wapenrusting en vertrouw op de Heilige Geest (Efeze 6: 10-20).

1 Petrus 4 | Kap, maak ernst, wees klaar!

Tags

blijde boodschap, heden, nieuwe schepsels, toekomst, verleden, zonde

Mijn niet-kerkelijke collega zei vandaag tegen me tijdens het werk: ‘Arend, ooit komt er een einde aan alle dingen op de aarde. Be ready’. ‘Be ready’, …. De boodschap in deze blog is niets anders dan die twee woorden: ‘be ready’. Je zou ook kunnen zeggen: ‘Wees voorbereid’, of ‘wees klaar’. Waarvoor? Petrus zegt: ‘voor de toekomst’.

In de eerste zes verzen lezen we dat we moeten kappen met de zonde, met het verleden. Mensen die door het geloof in Jezus Christus zijn wedergeboren, mogen zich niet meer door het oude leven laten leiden. We moeten ons niet meer laten verleiden door menselijke verlangens, maar door Gods wil. Het verleden is begraven (Romeinen 6), en we zijn nieuwe schepsels in Christus (2 Korinthe 5: 17). Bovendien is het leven te kort om het te verspillen aan een goddeloos leven, de zaken waarin ongelovigen plezier hebben: losbandigheid, begeerlijkheden, dronkenschap, brassen, drinken en afschuwelijke afgoderij (vers 3).

De verzen die volgen, de verzen 7  t/m 11, lezen we dat we ernst moeten maken met het heden. Vers 7 zegt: ‘het einde van alle dingen is nabij’ (remember de woorden van mijn collega). Kom dus tot bezinning, wees nuchter, zodat je kunt bidden. Wees trouw, neem er de tijd voor! Toon je liefde aan je broeders en zusters, gebruik je gaven en talenten om hen te dienen. Wees gastvrij, zonder te klagen. Et cetera. Zo,…. werk aan de winkel. En vergeet het belangrijkste niet: doe het tot eer van God, want Hem komt toe alle eer en macht, voor eeuwig. Amen.

Nu de laatste twee woorden van mijn collega: ‘be ready’. De verzen 12 t/m 19 spreken hierover. Wees klaar voor de toekomst. Petrus zegt dat we ons niet moeten verbazen over de vuurproef (van beproeving) die we (moeten) ondergaan. Integendeel, we moeten die verwachten en ons verblijden. Hoe meer we deel hebben aan het lijden van Christus, hoe meer we ons moeten verblijden. Waarom? Vers 13: ‘Opdat gij u ook met vreugde zult mogen verblijden bij de openbaring van Zijn heerlijkheid’.

We moeten de vuurproef dus verwachten, en hem aangrijpen als een gelegenheid om te getuigen van Christus, en te trachten in alles God te verheerlijken. ‘Als je lijd omdat je christen bent, schaam je niet en draag die naam tot eer van God (vers 16).

Schaam je er niet voor om van de Heer te getuigen. Houd vast aan het geloof. Houd moed. Houd stand. Wees blij. Rejoice, rejoice! Wees sterk door de genade van Christus Jezus. Deel in het lijden als een goed soldaat van Christus Jezus (2 Timotheüs 2). Je bent een soldaat in het leger van Jezus. Weet je wat het mooie van dit leger is? De overwinning is al behaald, door de Koning der Koningen, JEZUS CHRISTUS! Hij, de Ruiter op het witte paard (Openbaringen 19), treed op als (en is) overwinnaar. Johannes 16 vers 33 zegt: ‘Jullie zullen het zwaar te verduren krijgen in de wereld, maar houd moed: Ik heb de wereld overwonnen’.

In Hem zijn wij dus meer dan overwinnaars. Sta in Zijn kracht. Vecht! Wees een rover van de hel. Breng zielen tot Jezus. Vertel van Hem. Praat eerst met God over de mensen (bidden), en dan met de mensen over God! Ga, ga uit! Verkondig het evangelie, het levende en krachtige Woord van God, de BLIJDE boodschap, de REDDENDE boodschap voor allen die geloven (Romeinen 1 vers 16).

Ik ben er klaar voor, jij ook?

Be ready!

1 Petrus 1 | De behoudenis van de mens

Tags

behoudenis, Christus, hoop, Liefde, naasteliefde, Petrus, roeping, verlossing, wedergeboorte

Vandaag gaat het in deze blog over de behoudenis van de mens. Petrus begint zijn eerste brief met ons eraan te herinneren wat Gods genade voor ons heeft gedaan door ons te behouden. Volgens de brief van Petrus is de behoudenis een roeping (vers 1-2, 15), een geboorte (vers 3, 23) en een verlossing (vers 17-21). Lees alsjeblieft eerst de eerste brief van Petrus door, alvorens verder te lezen, en vraag God om door Zijn Heilige geest je verstand te verlichten.

De behoudenis is een roeping
In vers 3 staat dat we uitverkoren worden door de Vader, Die ons de nieuwe geboorte geeft. We worden apart gezet door de Heilige Geest, die het Woord gaf. De Heilige Geest stelt eveneens Gods dienstknecht in staat om het Woord te verkondigen (vers 10-12), en geeft zondaren het geloof om de belofte aan te nemen (vers 22). We zijn gekocht door het bloed van de Zoon van God (vers 18-21), Die voor ons is gestorven, is opgestaan uit de dood, en zal komen om ons onze erfenis te geven (vers 3-4, 13). Geen wonder dat Petrus zijn brief begint met een lofprijzing: Geprezen zij de God en Vader van onze Heere Jezus Christus. Zie ook de heerlijke woorden die Paulus schrijft aan de gemeente van Efeze, Efeze 1 vers 3 t/m 14.

De behoudenis is een geboorte
Met geboorte wordt de geestelijke wedergeboorte bedoeld die de Heere Jezus in Johannes 3 probeert uit te leggen aan Nicodemus. Als je gelooft in Jezus Christus word je opnieuw geboren (zie de verzen 5, 7, 9 en 21). Je krijgt hoop (vers 3, 4, 13, 21)  en liefde voor Christus (vers 8 ) en je broeders en zusters in Christus (vers 22). Omdat we Gods kinderen zijn, willen we Hem gehoorzamen, zie de verzen 14 t/m 16.

De behoudenis is een verlossing
De Heere Jezus is het Lam dat voor ons is geslacht. Zijn bloed werd besprenkeld om ons te beveiligen (vers 2). Wij zijn verlost door het bloed van Christus (vers 18, 19). Het beeld van het lijden en sterven van Jezus Christus (in vers 2) verwijst naar de grond van het uitverkoren zijn (vgl. vers 19).  Het is ook de opmaat naar de oproep om net als Christus onrechtvaardig lijden te verdragen (zie 1 Petrus 2 vers 19-24, 1 Petrus 3 vers 13-18, en de blogs over 1 Petrus 2 en 1 Petrus 3).

Dit alles (vers 4, 10, 12, 20) deed Christus voor jou!

Prijs jij Hem hiervoor?

1 Petrus 2 | Leven om het Lam te verhogen.

Tags

Hoeksteen, Lam, leven, verheerlijken, zachtaardig

In een eerdere blog die ik schreef naar aanleiding van 1 Petrus 3,  ‘Christen, wees zachtaardig (klik)’, schreef ik dat de christen zachtaardig behoort te zijn. Zachtaardig in deze wereld. Zachtmoedig, omdat een zachtmoedige getuige een groot verschil kan uitmaken in een wereld vol geweld. Vandaag gaan we een hoofdstukje terug, naar 1 Petrus 2, waarin Petrus heel eenvoudig verteld hoe we moeten leven: ‘We leven slechts om het Lam te verhogen’ (vers 12).

We leven slechts om het Lam te verhogen. Ludwig graaf von Zinzendorf

Even terug naar het begin van het hoofdstuk, de eerste verzen. Hierin staat dat zoals een baby honger heeft en verlangd naar de moedermelk, het kind van God honger heeft naar het Woord van de Vader. Heb jij ook zo’n honger? Herken je deze honger, of weet je nu niet helemaal (of helemaal niet) waar ik het over heb? Als je die honger niet hebt of kwijtraakt en je niet meer groeit, ga dan bij jezelf na of de zonden die in vers 1 worden genoemd je leven infecteren. ‘Zo legt dan af’, zegt Petrus, ‘alle kwaadheid, en alle bedrog, en geveinsdheid (huichelarij, onoprechtheid), en nijdigheid, en alle achterklappingen (afgunst en kwaadsprekerij)’. Alleen dan kan je groeien, groeien om te worden als een baby.

God is bezig een tempel te bouwen van levende stenen, en wij hebben het voorrecht er deel van uit te maken (vers 4, 5). Voeg je bij Hem, de Hoeksteen, Jezus Christus. Aanbid Hem, de levende Steen die door mensen verworpen is (vers 4), maar bij God uitverkoren en dierbaar. Als we de Heer aanbidden, verkondigen we Zijn daden aan een verloren, duistere, wereld (vers 9).

Nogmaals, we moeten leven om God te verheerlijken. Er wordt op ons gelet. We worden zorgvuldig in de gaten gehouden door de wereld. Petrus vraagt ons om te midden van de ongelovigen een goed leven te leiden. We moeten goede burgers en werknemers zijn, zodat God wordt verheerlijkt.

Deze opdracht is niet altijd makkelijk, soms zelfs erg moeilijk. We zullen voor kwaaddoeners/ misdadigers uitgemaakt worden. We zullen veracht worden, uitgelachen, als gek worden verklaard, ten onrechte lijden en het zwaar krijgen.

Maar onthoud één ding heel goed beste lezer, en met deze bemoediging wil ik eindigen: We worden gebouwd op Jezus Christus, dus de tempel kan onmogelijk instorten. Wie in Hem geloofd, zal niet beschaamd worden (vers 6). Laten we ons grote voorbeeld volgen (vers 21), JEZUS CHRISTUS, die Zich zelfs tot in de dood onderwierp.

Want hiertoe zijt gij geroepen, dewijl ook Christus voor ons geleden heeft, ons een voorbeeld nalatende, opdat gij Zijn voetstappen zoudt navolgen. 1 Petrus 2 vers 21

1 Petrus 3 | Christenen, wees zachtaardig!

Tags

Christenen, Christus, Gemeente, liefdevol, Petrus, zachtaardig

Petrus roept in 1 Petrus 3 de christenen op om zachtaardig te zijn op verschillende terreinen van het leven. In 1 Petrus 2 vers 25 vergelijkt hij gelovigen met schapen, en schapen zijn zachtaardige dieren.

In de eerste zeven verzen legt Petrus de nadruk op het gezin. Gelovige vrouwen met ongelovige mannen moeten trachten hen te winnen voor de Heer. Waarmee? Met haar uiterlijk of uiterlijkheden (vers 3)? Nee, gelovige vrouwen moeten trachten hen te winnen met echte geestelijke schoonheid. Uiterlijke aantrekkelijkheid kan verwelken, maar een zachtmoedige en stille geest is onvergankelijk.

De verzen 8 t/m 12 spreken over de gemeente. Petrus herinnert gelovigen eraan dat ze liefdevol, eensgezind, en meelevend moeten zijn. Barmhartig, vriendelijk, en bereid om de minste te zijn. Dat betekent dat we geen kwaad met kwaad vergelden, en we niet terug schelden als we uitgescholden worden (vers 9). Nee, we moeten zegenen! Daartoe zijn we geroepen.  ‘Want’, gaat Petrus verder in vers 10: ‘wie het leven liefheeft moet geen laster of leugens over zijn lippen laten komen, hij moet het kwaad uit de weg gaan en het goede doen, en voortdurend vrede nastreven’. Duidelijke taal, toch? Lees Jakobus 3 eens, dat gaat over (de zonden van) de tong.

De laatste verzen, 13 t/m 22, spreken over zachtaardig te zijn in de wereld. Iedereen die kwaad doet, kan daarvoor moeten lijden, maar gelovigen moeten leren om te lijden omdat ze doen wat goed is. De Heere Jezus is voor ons het voorbeeld om te volgen (vers 18). Nogmaals, we getuigen niet met schelden en terugvechten, maar wel door zachtmoedigheid en vrees te tonen (vers 15). Een zachtmoedige getuige kan een groot verschil uitmaken in een wereld vol geweld.

Niets is zo krachtig als zachtaardigheid, en niets zo zachtaardig als echte kracht’. Francis de Sales

De perfecte vrouw,… kun jij mij vertellen wie dat is?

Tags

vrouw

Vandaag vond ik op internet het antwoord op deze vraag, waar ik niets meer aan toe wil voegen:

Sy is inwendig mooi en nie kunsmatig nie.
Haar skoonheid kom van binne en is nie opgeplakt nie;
Dat is die openbaring van haar karakter en nie die werk van die apteker;
Liefde is op haar lippen en nie verf nie.
Haar mond ken waarheid, maar nie tabak nie;
Sy is meer bekommer oor die diepte van haar gees, dan die hoogte van haar hakke;
Sy besit waardigheid sonder stijfheid;
Sy besit dit alles en nog baie meer; omdat sy God liefhet en vrees.

Hier kan toch alleen maar een luid amèn op klinken?
Amen!

Omgaan met verschillen

Tags

Liefde, naasteliefde, verschillen

De laatste tijd heb ik veel nagedacht over verschillen tussen christenen. Een lastig onderwerp. Dingen als de kinderdoop liggen erg gevoelig en zijn zelfs in staat om christenen instabiel te maken in het gemeenschappelijke doel om Jezus te volgen.

Volgens mij is liefde de oplossing. Van je naaste houden als van jezelf. Mijn buurman krijgt dan van mij de ruimte om zijn mening te ontwikkelen – net als dat ik mezelf die ruimte geef. Het is namelijk een illusie te denken dat duizenden diverse christenen met allemaal hun persoonlijke ontwikkeling en verhaal, op exact dezelfde manier gaan denken.

Ook bij ouders of andere gezagsdragers merk ik dat ze het soms als lastig ervaren als ze niet op een lijn zitten met bijvoorbeeld hun kinderen, terwijl dit geen probleem hoeft te zijn. Zowel de ouders als het kind moeten leren om in liefde voor hun naaste maar ook voor zichzelf, beide partijen te respecteren, niet de een meer dan de ander.

Wat we nu vaak zien is dat we onze eigen mening boven die van een ander zetten, of de mening van de ander boven onze mening plaatsen. Het klinkt vroom als we het over bijvoorbeeld ‘zelfverloochening’ hebben, maar het is niet wat God vraagt, namelijk: Van onze naaste houden als van onszelf – niet meer, niet minder!

Opdracht en geschenk

Tags

broeders, Liefde, naasteliefde

De afgelopen jaren heb ik steeds meer ontdekt dat kerkmuren maar betrekkelijk zijn, hoewel wij ons er soms erg druk over maken. Ik vermoed dat kerkmuren in Gods ogen minder belangrijk zijn dan in onze ogen. Dat mag ons wel wat bescheidener maken.

Op de vraag van de Here Jezus wie Zijn broeders en zusters zijn, volgt een antwoord dat wij wel eens goed tot ons door mogen laten dringen. Het gaat er niet in de eerste plaats om van welke kerk of gemeente we lid zijn, maar of we de wil van God doen (Marcus 3:31-35). En wat is de wil van God? In Lucas 8:21 gaat het in iets andere bewoordingen over deze zelfde vraag. Daar is het antwoord: ‘Ieder die het Woord van God hoort en doet.’

Ik heb mogen ontdekken dat in tal van kerken en gemeenten gelovigen te vinden zijn, met wie ik me van harte één voel. Het heeft mij geestelijk zeer verrijkt velen van hen te hebben ontmoet. Dan vallen kerkmuren weg. Dan vraag je niet: ‘Tot welke kerk of gemeente behoor je’, maar dan ervaar je eenheid door het geloof in de Here Jezus Christus. Dan zoek je niet naar wat je van elkaar scheidt, maar kun je van elkaar leren en elkaar ontmoeten aan de voet van het kruis van de Here Jezus. En dan ga je samen met alle heiligen meer begrijpen van de liefde van Christus die de kennis te boven gaat (Efeze 3:18).
Steeds weer zie ik Johannes 17 werkelijkheid worden. In dat hoofdstuk, wat ik een van de mooiste gedeelten uit de hele Bijbel vind, vraagt de Here Jezus Zijn Vader om ‘eenheid van hen die in Mij geloven’. Het is Gods opdracht om één te zijn, tegelijk ervaar ik steeds weer dat het ook Zijn geschenk is.

Naar de toekomst toe verwacht ik dat deze eenheid steeds belangrijker wordt. Omdat we elkaar meer nodig zullen hebben. Soms spreek ik mensen die zich in hun gemeenten – geestelijk – erg alleen voelen. En die bemoedigd worden door bij voorbeeld het lezen van een commentaar als dit. Laten we dat niet onderschatten. Daar komt nog iets bij. Het is niet vanzelfsprekend dat wij de vrijheid zullen behouden om in het openbaar uit te kunnen blijven komen voor ons geloof. Nu al merk je dat heftige reacties op je af kunnen komen wanneer je er bijvoorbeeld publiekelijk voor uit komt dat je gelooft dat God de schepping heeft voltooid in zes dagen van 24 uur, omdat je vast wilt blijven houden aan wat de Bijbel erover zegt. Ditzelfde kan gebeuren wanneer je slechts de Bijbel na wilt spreken over het praktiseren van homoseksualiteit.

We zullen steeds meer op elkaar aangewezen zijn, tot welke kerk of gemeente we ook behoren. Wellicht moeten we in de toekomst op zoek gaan naar wegen om die verbondenheid met elkaar meer vorm te geven. Dat kan via internetsites, via bladen, omroepen en misschien wel regionale bijeenkomsten of andere initiatieven.

Laten we elkaar echter niet in de put praten. Gods Rijk komt. We hebben een machtig God, Die ons Zijn Woord en Zijn Geest gegeven heeft om in dit leven al meer dan overwinnaars te zijn door de Here Jezus, Die ons heeft liefgehad (Romeinen 8:37). Niets kan ons scheiden van de liefde van God, die is in Christus Jezus, onze Here.

Dit artikel heb ik rechtsstreeks overgenomen van mijn broeder Dirk van Genderen, www.dirkvangenderen.nl. Neem eens een kijkje op zijn website, en lees zijn commentaren

De boze wijngaardeniers | Mattheüs 21: 33-46

Tags

wijngaard, wijngaardeniers

Er wordt in de bijbel op meerdere plekken gesproken over de wijngaard, de uitkijktoren, de wijnpersbak, enz. De wachttoren was bedoeld om dieven en rovers al vanuit de verte te zien aankomen. Ook werd er gekeken of er geen roofdieren op de loer lagen. De eigenaar verhuurt dan de wijngaard en gaat naar het buitenland. Als het tijd is stuurt hij iemand voor de huur, maar de mannen die er werken zien de tuin als hun eigendom. Het is toch het werk van hun handen? Zij hebben hard gewerkt voor deze opbrengst en zijn dus niet van plan wat van hun vruchten af te staan (want de pacht werd toen in natura betaald). De heer van de wijngaard heeft veel geduld met de pachters en blijft maar opnieuw knechten sturen. Je kunt hem vergelijken met God, want er is niemand zo geduldig als Hij. Hij heeft ons meerdere profeten gestuurd en ook Hij stuurde (uiteindelijk) Zijn eigen Zoon naar ons toe. De pachters van de wijngaard zien dit ook. Als ze hem zouden vermoorden dan zouden zij de wijngaard erven en geen pacht hoeven te betalen. Ze gingen zich gedragen als bezitters van de wijngaard, eigenen de wijngaard toe en doodden hem. Zijn dood willen ze dus gebruiken in hun eigen voordeel. Dat was wat er ook gebeurde met Jezus. Zijn dood werd daar ook voor gebruikt, want de Farizeeërs en de hogepriesters wilden laten zien dat zij de werkelijke leiders waren van het volk en dat zij de aarde konden regeren. De pachters stellen dan ook de Farizeeërs voor. De laatste vraag die wordt gesteld is wat de heer dan met de slechte pachters doet. Iemand die niet de diepere betekenis van het verhaal door had, riep dat de ellendelingen ter dood zouden worden veroordeeld. De Farizeeërs wilden Jezus het liefst grijpen en doden, voor wat Hij nu vertelde. Ze worden dus uit de wijngaard gegooid en er komen mensen om Hem te dienen, mensen die wel luisteren.

In deze gelijkenis kondigt de Heere Jezus aan dat het koninkrijk van de joden afgepakt zal worden, en aan anderen gegeven zal worden. Als je kijkt naar de andere gelijkenissen, moet het je opvallen dat Jezus de joden opriep om zich gereed te maken voor het komende koninkrijk van de hemel. Telkens weer waarschuwt God ons, telkens weer worden we aan Zijn komst herinnert. God neemt en nam geen wraak, maar zond Zijn Zoon! God roept ons telkens op om ons gereed te maken voor Zijn komst.

Als we naar ons eigen leven kijken, kunnen we genoeg dingen opmerken die verbeterd moeten worden, maar vaak zijn we te trots en teveel op de wereld gesteld om onze fouten te belijden en het kruis op te nemen en Christus te volgen. We mogen het in de hand van de Heere leggen. God Zelf wil ons veranderen, door de Heilige Geest, zodat we op Hem gaan lijken. Hij zegt dit in 2 Korinthe 3: 18. Als we fouten maken, moet dat ons naar de Heere Jezus drijven. Hij zegt nooit: “ben je daar al weer?”. Hij vergeeft en vergeet, zodat ook als we zelf denken: ‘daar gaan we weer’, het voor Hem is alsof we voor de eerste keer met onze problemen bij Hem komen. Hij gedenkt onze zonden niet meer, staat er in Micha 7:19. De genade van God houdt niet op. Maar wanneer hou jij er mee op(?), dat is veel belangrijker.

Een piloot kreeg eens de vraag of hij nooit bang was voor de kritieke momenten van de start en de landing van de vlucht. Hij gaf dit antwoord: ”Daar moet je niet bang voor zijn, daar moet je klaar voor zijn”. God zegt in Zijn woord dat Hij spoedig terugkomt. Daar hoef je niet bang voor te zijn, de vraag is of je er klaar voor bent!

Wees gezegend,
Arend

Note: Ga zelf niet allerlei voorwaarden stellen, om een soort grens te kunnen stellen, waarna je kunt zeggen dat je gelooft. Bid erom, en God zal het je geven. En geloof dat ook. Vertel het tegen God dat je daarover onzeker bent. Deel je vragen met Hem. Deel je verlangen met God, dat je op zoek bent naar geloofszekerheid, en rust. God zal je niet beschamen.

ps. Bovenstaande betreft een inleiding die ik eens gehouden hebt op een jeugdvereniging. Het leek me goed deze (ook) met jou te delen!

We love because God loves us

Tags

Jezus, Liefde

“We love because He first loved us” (1 John 4:19)

The reason God wants us to love is because He is love, and He created us to be like him—to love. The only reason we’re able to love is because God loves us: “Love comes from God…because God is love” (1 John 4:7-8).

We were created in God’s image to do two things on earth: Learn to love God, and learn to love other people. Life is all about love.

But love all started with God. He loved us first and that gives us the ability to love others (1 John 4:19). The only reason you can love God or love anybody else is because God first loved you. And He showed that love by sending Jesus Christ to earth to die for you. He showed that love by creating you. He showed that love by everything you have in life; it’s all a gift of God’s love.

In order to love others and to become great lovers, we first need to understand and feel how much God loves us. We don’t want to just talk about love, read about love, or discuss love; we need to experience the love of God.

We need to reach a day when we finally, fully understand how God loves us completely and unconditionally. We need to become secure in the truth that we cannot make God stop loving us.

Once we’re secure inside God’s unconditional love, we’ll start cutting people a lot of slack. We won’t be as angry as we’ve been. We’ll be more patient. We’ll be more forgiving. We’ll be more merciful. We’ll give others grace.

But you cannot give to others what you have not received yourself, and so my hope is that, as you learn how much God loves you, you’ll also let Him heal your heart so that His love can flow freely through you. It’s impossible to love others until you really feel loved yourself.

Question: What should the results be we see in our own lives as we truly begin to grasp and appreciate God’s love for us?