‘k Sloeg vanmiddag – in de auto, op weg naar huis – mijn bijbel open bij Johannes 2. Ik begon te lezen, over ‘t wonder van Jezus op de bruiloft te Kana. Allereerst al mooi om te zien hoe Jezus, na een uitnodiging te hebben gekregen, naar een Joodse bruiloft gaat… maar vooral dat wonder vind ik erg gaaf: Hij zorgt vervolgens – als ‘gast’ – ook nog eens voor heerlijke wijn, beter dan de wijn die de bruidegom al aan zijn gasten had toegediend. De wijn was zo goed, dat de hofmeester de bruidegom bij zich roept, en zegt (vers 10): ‘Iedereen zet eerst de goede wijn voor, en wanneer men er goed van gedronken heeft, daarna de mindere; u hebt de goede wijn tot nu bewaard’.
Jezus bezocht dus een Joodse bruiloft, een vrolijke gebeurtenis, en voelde Zich er goed thuis. Zijn moeder, Zijn broers, en Zijn discipelen waren ook aanwezig (vers 2, 12). Veel vreugde en wijn dus, op deze bruiloft. Toch begeeft die vreugde het uiteindelijk. De vreugde die Jezus geeft duurt echter eeuwig!
Nodig Hem dus vooral uit (vers 2), en doe vooral wat Hij zegt (vers 5)!
